ancient rome

Η Εκλογή Trump και το Κρίσιμο Σταυροδρόμι των Αυτοκρατοριών

 

Υπάρχει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στην ιστορία των Αυτοκρατοριών, το οποίο για μία ακόμη φορά διαφαίνεται πως προκύπτει ως κρίσιμο ερώτημα για την Αμερικανική Αυτοκρατορία αυτή τη φορά.

Η εκλογή Trump είναι η επιλογή των πληβείων, κατά τους Ρωμαϊκούς όρους, και σαφώς μια ήττα των Αμερικανών Πατρικίων, οι οποίοι θα ήθελαν να διατηρήσουν τα εκπληκτικά τους προνόμια στην απολαβή εξουσιών και υλικών ανέσεων. Αυτή η επιλογή βεβαίως διατηρεί το οξύμωρο στον πυρήνα της, καθώς ο ίδιος ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος αποτέλεσε εδώ και δεκαετίες ο ίδιος ένα σύμβολο της Αμερικανικής ελίτ.

Η εκλογή Trump είναι μια πιο εσωστρεφής κίνηση που επικεντρώνεται στο συμμάζεμα της επιθετικότητας της Υπερδυνάμεως με σκοπό την τακτοποίηση των εσωτερικών Οικονομικών ζητημάτων της Αυτοκρατορίας.

Αυτή η εσωστρεφής κίνηση είναι μια επιλογή ειρήνης (τουλάχιστον σε σχέση με τα ζητήματα που αφορούν στο αντίπαλον δέος της Ρωσίας), η οποία όμως θα κοστίσει στην Άρχουσα τάξη των ΗΠΑ το εντυπωσιακό της βιοτικό επίπεδο - ΑΝ υλοποιηθεί.

Στο παρελθόν Ιστορικά όλοι οι προηγούμενοι decision makers των αυτοκρατοριών αντιμετώπισαν ακριβώς το ίδιο δίλημμα: «…Να συνεχίσουμε επιθετικά παίζοντάς τα όλα σε μια ζαριά ή με σωφροσύνη να συμμαζευτούμε και ας υποστούμε απώλειες ως προς τις ακραίες απολαβές που έχουμε από την παντοδυναμία του Αυτοκρατορικού μας συστήματος? ...»

Όλοι οι προηγούμενοι πλην των Βρετανών απάντησαν με την επιθετική επιλογή!

Και όλοι πλην των Βρετανών καταστράφηκαν!!!

Α. Οι Επίγονοι του Αλεξάνδρου έπεσαν σχεδόν αμαχητί στην επελαύνουσα τότε Ρώμη, εξουθενωμένοι από τις διαμάχες των διαδόχων που δεν ήθελαν να αποδεχτούν τη φυσική κόπωση των Οικονομικών συστημάτων τους.

Β. Η ίδια η Ρώμη παρασύρθηκε σε ατέρμονες συγκρούσεις με τα Γερμανικά φύλα, καθώς η άρχουσα τάξη της δεν ήθελε να περιορίσει τα προνόμια της και έβλεπε μόνο επεκτατική λύση.

Γ. Το Βυζάντιο, αν και άντεξε περισσότερο, ουσιαστικά έπεσε στην αυτό-παγίδευση της ταξικής διαμάχης των Δυνατών και των μέσων στρωμάτων, με αποτέλεσμα να εκποιεί σταδιακά την αυτοκρατορία από το 1100 και μετά, ελπίζοντας στην επιβίωση απλά της Βασιλεύουσας.

Δ. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία συνετρίβη ουσιαστικά στα τείχη της Βιέννης το 1683 όταν έπαυσε πλέον να μπορεί να αναπνέει μέσω της επέκτασης της.

Όλοι μα όλοι οι Άρχοντες ανεξαιρέτως, την κρίσιμη στιγμή, καλούνται να αποφασίσουν αν θα συρρικνωθούν αξιοπρεπώς ή κατά πόσο θα κυνηγήσουν τη Χίμαιρα αφρόνως…

Σε αυτό το σταυροδρόμι στέκονται και οι ΗΠΑ. Σε αυτό το σταυροδρόμι οι Πληβείοι της αυτοκρατορίας επέλεξαν ουσιαστικά τη συρρίκνωση.

Οι Πατρίκιοι όμως δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη!

Και αν επανέλθουν είναι αρκετά πιθανό πως μια παγκόσμια σύγκρουση θα είναι ante portas, βάσει του Ιστορικού προηγούμενου.

Διότι ποτέ στο παρελθόν – πλην της περίπτωσης της βρετανικής αυτοκρατορίας που επέλεξε τη βελούδινη συρρίκνωση της – οι Πατρίκιοι δεν αρνήθηκαν το Υπέρτατο Ρίσκο: προφανώς γιατί αυτό πάντοτε το πλήρωναν οι Πληβείοι στα πλαίσια των επεκτατικών ελιγμών!!!

Διαβάστε Σχετικά…