Επανάσταση 1821
Επικαιρότητα
Η Προβοκάτσια στο Ηθικό σου πριν το 2021
Γιατί δεν πρέπει ποτέ να ξαναβρέξει…

Η Εθνική επέτειος φθίνει κάθε χρόνο σε νόημα.

Δεν είναι η οικονομική πίεση που δέχεται ο μέσος Έλληνας, ούτε ο τραγέλαφος των Πολιτικών προσώπων που σε μεγάλα ποσοστά λαμβάνουν πλέον αρνητικές κριτικές. Πάντα τα είχε αυτά τα θεματάκια.

Φταίει κυρίως η παρωδία περί Επανάστασης που έχει αρχίσει να μοιάζει η ίδια η Επέτειος όταν οι κυβερνήσεις των Μνημονίων έχουν απλά υπογράψει τα πάντα. Αυτό είναι που τον γειώνει γιατί ολοένα και πιο πολύ πείθεται πως δεν αξίζει τίποτα και όλο αυτό το ηρωικό πρότυπο είναι ένα άπιαστο κρεμαστάρι.

Τόσο άπιαστο που όποιος το παίρνει σοβαρά μοιάζει και γραφικός (αν όχι λαϊκιστής…)

Συχνά πυκνά στους δέκτες της τηλεόρασης σκάνε και οι γνωστές φατσούλες των αναθεωρητικών της Ιστορίας που λίγο πολύ έχουν εντοπίσει οτιδήποτε στραβό στην Επανάσταση και με γλυκό πατρικό γελάκι σου το παρουσιάζουν ως λόγο απόρριψης της Γενναιότητας εκείνης της εποχής.

Σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσο χάλιας είσαι σαν λαός και πόσο φουσκωμένα μυαλά είχες. Σε κάνουν να αμφιβάλλεις για τα πάντα, παρέχοντάς σου απλόχερα προκατειλημμένη γνώση που στοχευμένα σε στέλνει στην αφασία.

Κολοκοτρώνης-ΆγαλμαΚαι έτσι με τα πολλά και με τα  λίγα η Επέτειος έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε τυπικό τελετουργικό παρέλασης στρατιωτικών μονάδων που μάλλον προασπίζουν την επιβίωση της κάθε κυβέρνησης με ρόλο Νομάρχη στη χώρα παρά τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, που άλλωστε πλέον δημόσια επεξηγούνται ως «μοναχοφαϊκά».

Το λαϊκό αίσθημα είναι σαστισμένο.

Έχασε τις αξίες του στη Μεταπολίτευση ρουφώντας την αστρόσκονη του ρευστού (στημένη δουλειά 100% αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη…)

Τώρα έχει και σπασμένο ηθικό. Στα μούτρα του μπροστά του λένε ψέματα με μανιώδη συνέπεια, αμφισβητούν τη συλλογική μνήμη και εξωραΐζουν κάθε τι που σαν σύμβολο ή αξία θα λειτουργούσε σαν σωσίβιο μέσα στην καταιγίδα.

Η εμμονή στη συλλογική ευθύνη προβάλλεται από κομματικούς σχηματισμούς που ιδεολογικά δεν τους συνδέει τίποτα. Κι, όμως, το «μαζί τα φάγαμε» ακόμη πουλάει, ακόμη προωθείται και συνδυάζεται με την απόλυτη ισοπέδωση των κοινών σημείων αναφοράς.

Οτιδήποτε κοινό μπορεί να μας ενώσει βομβαρδίζεται και εξευτελίζεται.

Είναι πλέον οφθαλμοφανές ότι γίνεται Προβοκάτσια στον Κοινό μας Νου.

Οτιδήποτε Κοινό πρέπει να εξαφανισθεί και να διαιρεθεί σε μικροσυμφέροντα, οικογενειακά συμφέροντα, επαγγελματικές διεκδικήσεις, προσωπικές καταγγελίες, κοινοτικά δικαιώματα, μικρό-συνδικαλισμούς και πάει λέγοντας.

ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ κάτι μεγάλο κοινό σαν Ιδεώδες που ενώνει τις μεγάλες Λαϊκές Μάζες.

Κολοκοτρώνης-ΠορτραίτοΠοτέ!

Αυτό είναι επικίνδυνο και ελέγχεται προληπτικά!

Το 1821 έγραφε ο Κολοκοτρώνης (….και αυτός πρόσφατα υπέστη έναν εξωραϊσμό…) ότι:

«…ΩΣ ΜΙΑ ΒΡΟΧΗ ΕΠΕΣΕ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ…»

Αυτό που περιέγραφε τόσο απλά είναι το ΚΟΙΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ. Αυτή είναι η βροχή που φοβούνται όσοι επέβαλαν στη χώρα τα δεινά που περνάει και τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα χειροτερέψουν!

Γι’ αυτό γίνεται η Προβοκάτσια στον Κοινό μας Νου, γιατί δεν πρέπει να ξαναβρέξει ποτέ!

Ψιχάλα όση θέλεις με κάτι αστείες διαδηλώσεις στην πλατεία και με ύποπτους δεκάρικους από βολεμένους!

Βροχή, όμως, ούτε στο θολωμένο σου μυαλό σαν φαντασία που δεν πρέπει να ριζώσει με τίποτα…

Ο κοινός μας Νους ΑΓΟΝΗ ΣΤΕΡΦΑ ΓΗ να αναρωτιέται τι θα γίνει στο επόμενο επεισόδιο της κάθε junk ψωρο-σειράς της ΤΙ-ΒΙ.

Στην ίδια οθόνη που σύντομα θα βλέπει φοβισμένος τα επόμενα επεισόδια της αρπαγής του Κόσμου του και τη διαμοίραση της Πατρίδας, του κοινού μας τόπου που έγινε ατομικότητα τόσο μεγάλη όσο… ‘Το σεργιάνι μας στον κόσμο που ήταν δέκα μέτρα γης, όσο πιάνει ένα σπίτι και ο τοίχος μιας αυλής…’.

Εαυτούληδες, μικρές οικογενειακές  συμμορίες, φοβισμένες και θολωμένες μέσα στην ημιμάθεια και την Προβοκάτσια του Κοινού μας Νου, χανόμαστε σαν άτομα και σαν σύνολο που αποδομείται και καταρρέει σαν κάστρο στην άμμο.

Διαβάστε Σχετικά…