Ινδικά καρυκεύματα

To Bollywood στο πιάτο σας

 

Με το που μπαίνω…τα πάντα όλα κατακλύζουν τον χώρο σε τέτοιο βαθμό που δεν ξέρω τι να πρωτοξεχωρίσω. Καταιγισμός ευχάριστων αισθήσεων!

Βλέπω έναν καλοταϊσμένο μελαμψό άντρα πίσω από τον πάγκο, ντυμένο μ’ ένα “κοστούμι” που σίγουρα δανείστηκε από star του Bollywood Academy.

Πανδαισία χρωμάτων, περίτεχνων σχεδίων και αστραφτερών λεπτομερειών.

Μου ’ρχονται αμέσως μνήμες γλυκιάς νοσταλγίας από τα φοιτητικά μου χρόνια - καθώς πιάνω στον αέρα την έντονη μυρωδιά του κάρυ, γνώριμη σε όλους τους “πρώην ξενιτεμένους στη Βρετανία” σπουδαστές.

Δεν νοείται φοιτητική εστία στο Η.Β. που να μην σε καλοδέχεται, ήδη από τον διάδρομο, μ’ ένα έντονο “άρωμα” από μείγμα μπαχαρικών που ο Ινδός συμφοιτητής σου έφερε εξ Ανατολών.

Βολεύομαι σ’ ένα τραπέζι και αρχίζει η “παρέλαση”. Με πληθωρική διάθεση στην παραγγελία μου - για να μην ξεχνάμε και την καταγωγή μας - το ένα πιάτο διαδέχεται το άλλο. Ενώ οι συνδυασμοί των τροφών είναι απολύτως συμβατικοί και τρόπον τινά βαρετοί, το μαρινάρισμά τους με τόσα πολλά και συνάμα διαφορετικά καρυκεύματα είναι «μαγεία». “Ακούω”, όπως θα έλεγε κάθε γευσιγνώστης που σέβεται τον εαυτό του, το κύμινο, την κανέλα, το κάρδαμο και πολλά άλλα που δεν μπορώ να διακρίνω.

Αυτό θα πει κουζίνα με προσέγγιση πατροπαράδοτου νεωτερισμού!

Όλοι οι Ανατολίτες μάγειροι έχουν το δικό τους «garam masala» (μείγμα πολλών τριμμένων μπαχαρικών) και πάνω στους ίδιους παραδοσιακούς συνδυασμούς τροφών επιτυγχάνουν συνεχώς νέες διαφορετικές γεύσεις. Η συνδυαστική πολυπλοκότητα…βλέπετε…θέλει τέχνη, γνώση και παράδοση αιώνων για να είναι γευστικά ισόρροπη και κατ’ επέκταση απολαυστική. 

Πολλοί σύγχρονοι Δυτικοί μάγειροι, από την άλλη, πασχίζουν να διαφοροποιηθούν, πειραματιζόμενοι με υλικά που όσο φρέσκα και καλομαγειρεμένα κι αν είναι, δεν παύουν πολλές φορές να μην ταιριάζουν μεταξύ τους και κάποιες άλλες  φορές να δίνουν μια “ανάλατη νοσοκομειακή επίγευση”. Δεν λέω…καλές είναι και οι καθαρές - λιτές γεύσεις, αλλά σαν τις γεμάτες ισορροπημένη ένταση γεύσεις της ινδικής κουζίνας δεν είναι!

Μια τόσο αχανής χώρα, όπως η Ινδία, με τόσο διαφορετικές θρησκείες, νοοτροπίες, γλώσσες, κοινωνικές τάξεις, δεν θα μπορούσε παρά να καταφέρει στο πέρας των αιώνων να παντρέψει τόσο αναπάντεχα μαγικά πράγματα φαινομενικά αταίριαστα, τόσο γευστικά όσο και ενδυματολογικά. Αισθάνεσαι ένα τόσο ισχυρό συνονθύλευμα χρωμάτων, αρωμάτων και γεύσεων που ενώ στην αρχή σου προκαλούν κορεσμό, στην πορεία σου δημιουργούν το ευχάριστο αίσθημα του ανικανοποίητου.

Αυτό ακριβώς έπαθα κι εγώ εκείνη τη μέρα! Οι αισθήσεις μου ξύπνησαν σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορούσα παρά να αφεθώ σε μια καλώς εννοούμενη “ανικανοποίητη λαιμαργία”.

Κάπως έτσι, λοιπόν, μυήθηκα σ’ ένα γαστρονομικό ταξίδι στη “θαυμαστή χώρα του κάρυ”, αναμφίβολα χωρίς επιστροφή!