Μάνα από τη Δύση

Μια Μάνα από το far…far…West!

 

Η Ελληνίδα Μάνα ανέκαθεν αποτελούσε έναν ύμνο στον “υπερθεματισμό”! Συναισθήματα, Λόγια και Πράξεις στο full, μιας και η απολυτότητα της αγάπης προς το στερνοπούλι της την καθιστά “οδοστρωτήρα” που αντιπαρέρχεται κάθε εμπόδιο.

Από Μηχανής Θεά που λύνει γόρδιους δεσμούς και Πανταχού Παρούσα που κουβαλάει αγάπη σε υπεραφθονία. Γενικώς, μια φιγούρα που λύνει και δένει με το πονηρό χαμόγελο του κατ’ επίφαση αθώου, ένα πρόσωπο γενετικά εκπαιδευμένο να λειτουργεί σαν “ελεγκτικός μηχανισμός”, σε ανεξάντλητο mode, ακόμη και τις “αργίες”.

Χαρακτηριστικά, από τα οποία … φυσικά … δηλώνουν μερική αποστασιοποίηση οι σύγχρονες Μάνες απανταχού της Επικράτειας, μη αποδεχόμενες ότι απαρχής κόσμου το βασικό καλούπι είναι ένα και μοναδικό και δεν επιδέχεται επιδιορθώσεις. Ως εκ τούτου, μετά το πέρας τόσων αιώνων, οι όποιες διαμαρτυρίες για τυχόν “κατασκευαστικές αστοχίες” είναι άνευ ουσίας!

Επομένως, η άρνηση ταύτισης με το πανάρχαιο αυτό μητρικό μοντέλο, που κατ’ ουσίαν θέτει τη Μάνα σε ρόλο “ενορχηστρωτή”, αποτελεί την πεμπτουσία της αυταπάτης! Το αίσθημα της αγάπης είναι τόσο αδιαπραγμάτευτο και ακλόνητο που ασυνείδητα την ωθεί σε υπερπροστατευτικότητα και υπερεξάρτηση, ειδικά ως νεοσύλλεκτη.

Δημιουργία μιας περίκλειστης ολιγάριθμης “στρογγυλής τραπέζης”, στην οποία η πιθανότητα εισβολής ‘αυτόκλητου’ είναι απλά ανύπαρκτη - καλλιέργεια πεποίθησης του “αλάθητου” περί των μεθόδων διαπαιδαγώγησης - πραγματοποίηση συναθροίσεων μόνο με “ομοϊδεάτες” με σκοπό την αναμετάδοση παιδικών ιστοριών - είναι, λοιπόν, λίγα από τα χαρακτηριστικά που διέπουν το περιβάλλον της Μάνας, στα πρώτα κυρίως βήματά της.

Μικροπαραλλαγές - του ίδιου πάντα - μοντέλου εμφανίζονται ανά δεκαετίες, ακολουθώντας καλώς ή κακώς το trend της εποχής.

Τι επιτάσσει, λοιπόν, η μόδα αυτήν την εποχή;;;

Το “εκ Δυσμών δανείζεσθαι” εστί φιλοσοφείν!!!

Θα μου πείτε τώρα … “εντάξει … ο δανεισμός από τη Δύση καλά κρατεί εδώ και δεκαετίες! … η Ελληνίδα Μάνα τί σχέση έχει;” Κι όμως, η Ελληνίδα Μάνα με τα πάντα έχει σχέση … Ακόμη και με αυτό! “Δεν μπορεί!”…σου λέει…“για να δανείζεται ολόκληρη χώρα, κάτι καλό υπάρχει εκεί στη Δύση!”

Ο ΠΕΝΤΑλογος της Άγριας Δύσης για νεοσύλλεκτες είναι ο ακόλουθος:

 

  1. “Φυσικά και δουλεύω … είμαι «Εργαζόμενη Μητέρα»…”

Εδώ και χρόνια, το απόγειο τιμής και αξιοσύνης για τη σύγχρονη γυναίκα είναι όταν πια καλείται να στεφθεί με τον τίτλο της «Εργαζόμενης Μητέρας».

Ούτε μόνο «Εργαζόμενη», ούτε μόνο «Μητέρα»! Καί τα 2 ή τίποτα! Έτσι, κάνει η Ευρωπαία!

Ορθώς εργάζεται (δεν θα μπορούσε … πια … να κάνει κι αλλιώς!), όμως το πρόβλημα δεν είναι στη σημερινή αναγκαιότητα, αλλά στην εδώ και αρκετά χρόνια - προ κρίσης δηλαδή! - εμμονή της να θεωρεί αυτοπραγμάτωση την αυτοδιάλυση, την ισοπεδωτική κόπωση και το ανεξέλεγκτο στρες (ειδικά στην περίοδο της λοχείας!), απλά και μόνο για να εισπράξει την “Κοινωνική Επιδοκιμασία”.

 

  1. “…θα θηλάζω μέχρι να σταματήσει να μου το ζητάει…”

Αν το τέκνο είναι σε ηλικία, όχι μόνο να μιλάει, αλλά να έχει και επίγνωση των «θέλω» του, τότε προφανώς δε μιλάμε πια για βρέφος! Μιλάμε για μια ακόμη “εισαγόμενη” συνήθεια με αμφίσημες προεκτάσεις.

Από τη μια, είναι ένα ακόμη είδος αναζήτησης “Κοινωνικής Αποδοχής”, καθώς η Μάνα αισθάνεται συνεχώς υπόλογη περί του αν πράττει ή όχι τα δέοντα απέναντι στο παιδί της.

Από την άλλη, η υποσυνείδητη επιθυμία της για παρατεταμένη συμβιωτική σχέση με το παιδί της, λόγω αδυναμίας αποχωρισμού, είναι ένα θέμα που χρήζει περαιτέρω ανάλυσης.

Αρκετοί ψυχολόγοι πάντως υποστηρίζουν - OFF the record (για λόγους πολιτικής ορθότητας) - ότι ο επιμηκυμένος θηλασμός υπάρχει πιθανότητα να δημιουργήσει ζητήματα στη συναισθηματική αυτονόμηση του παιδιού.

Ζητήματα, βέβαια, που ακόμη συζητιούνται στη σφαίρα του ασαφούς!

 

  1. “Με λένε .?. και είμαι ‘Καλά’…”

Απορρίπτει, με διάθεση ειδήμονα, το διαιτολόγιο των βετεράνων μαμάδων μας, που μέσες άκρες έλεγε: “… φάε απ’ όλα … με μέτρο!”.

Η σύγχρονη Μάνα στο όνομα της ‘Καλής’ υγείας εφαρμόζει, με υπερβάλλοντα ζήλο, διατροφικές συνήθειες που αποκόπτουν το παιδί της από ορισμένα προϊόντα. Συνήθως, όμως, η αναπόφευκτη ανακάλυψή τους αργότερα οδηγεί σε ‘γευστικό’ εθισμό.

Η αλήθεια, θέλοντας ή μη, βρίσκεται κάπου στη μέση!

Είναι σαφές ότι η μόδα έχει εισχωρήσει ακόμη και στην κουζίνα της, καθώς το κίνητρο σε αρκετές περιπτώσεις - όχι σε όλες - δεν είναι τόσο η ευαισθητοποίηση γύρω από την υγιεινή διατροφή, αλλά η βαθύτερη ανάγκη της να αισθανθεί μέρος του “εκδυτικοποιημένου επιτραπέζιου συναγελάζεσθαι”.

 

  1. “Ο δικός μου δε μασάει … σκληρό καρύδι!…”

Μα πώς θα μάθει να μασάει αν η Μαγείρισσα πειραματίζεται συνεχώς με υλικά “πιο υγιεινά πεθαίνεις”; Συγκεκριμένα, με δυτικόφερτα υλικά που μέχρι προχθές δεν ξέραμε καν την ύπαρξή τους, αλλά σήμερα είναι “must”!

Και, δυστυχώς, όσο πιο υγιεινά τόσο πιο άνοστα, σε σημείο που η όποια πιθανότητα εκμάθησης του στοιχειώδους τρόπου επιβίωσης, που είναι η μάσηση, σχεδόν εξανεμίζεται.

Αν βάλουμε δε και κάποιες τάσεις της σύγχρονης Μάνας chef για γευστικές περιπλοκότητες, τύπου fusion cuisine, τότε εκεί το χάσαμε το κορμί πατριώτη!!!

 

  1. “Η δικιά μου είναι τσαούσα!...”

Καμαρώνει η σύγχρονη Μάνα, θεωρώντας ότι το παιδί της έχει “προσωπικότητα”, επειδή είναι παράλογα απαιτητικό, υπερβολικά θαρρετό και με διογκωμένο «Εγώ».

Αυτό συνήθως προκύπτει από ημιμάθεια διαδικτυακού τύπου. Στην προσπάθεια να ενημερωθεί, σε ελάχιστο χρόνο, για το πώς να χειριστεί το ψυχονοητικό χτίσιμο του παιδιού της, το overdose των πληροφοριών την crash-άρει και την οδηγεί σε αποσπασματικές συγκρουσιακές επιλογές παιδαγωγικών μεθόδων.

Ξεχνάει ότι το ζητούμενο είναι μια συγκροτημένη προσωπικότητα, που να μην πτοείται μεν μπροστά στο «ΟΧΙ», αλλά να το ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ όταν είναι δικαιολογημένο.

Μάλιστα αυτές οι μέθοδοι όταν έρχονται απ’ ΕΞΩ, πόσο πετυχημένες μπορεί να είναι σ’ ένα περιβάλλον πολιτισμικά ΜΗ συμβατό;

 

Η Ελληνίδα Μάνα ήταν, είναι και θα είναι πληθωρική σε Συναίσθημα, Λόγο και Έργο. Και παρότι η πληθωρικότητά της γίνεται αντικείμενο σχολιασμού, ΟΛΟΙ μας της αναγνωρίζουμε το αξεπέραστο μεγαλείο ψυχής που επιδεικνύει στην ανατροφή των παιδιών της. Μεγαλείο που “τρέφεται” απ’ αυτόν τον τόπο και αναπαράγεται σε επίπεδο Οικονομίας Κλίμακος!

Η Σύγχρονη Ελληνίδα Μάνα, επομένως, ας χαλαρώσει και ας αποδεχτεί την ελληνικότητα του ρόλου της. Έναν ρόλο που καλό θα ήταν να προσπαθήσει να απογειώσει Εντός συνόρων (…μιας και δύναται να το πράξει!…), αντί να τον υποβιβάζει με “εκ Δυσμών υιοθεσίες”.

Διαβάστε Σχετικά…