Ροκ συναυλία

Club 27

 
Ο μύθος, η αλήθεια και ο άνθρωπος καλλιτέχνης…

Το Club 27 είναι το όνομα ενός group διάσημων καλλιτεχνών που "έφυγαν" πρόωρα από τη ζωή, μόλις στα 27 τους.

Μέλη του "καταραμένου" όπως μερικοί το αποκαλούν Club είναι καλλιτέχνες που άφησαν ιστορία όπως οι Brian Jones (Rolling Stones), Jimi Hendrix, Jim Morrison, Janis Joplin, Kurt Cobain και πιο πρόσφατα η Amy Winehouse!!

Στατιστικές έρευνες κατά καιρούς και ιδιαίτερα μία μελέτη του 2011 από την British Medical Journal τόνισε ότι νεαροί ενήλικοι μουσικοί έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από τους αντίστοιχους μη μουσικούς. Και καταλήγει στην διαπίστωση ότι η φήμη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου μεταξύ των μουσικών, αλλά ο κίνδυνος αυτός δεν περιορίζεται στην ηλικία των 27 ετών!!

Και βέβαια η υψηλή θνησιμότητα δεν περιορίζεται μόνον στους νεαρούς ενήλικους. Τα τελευταία χρόνια έχουν "φύγει" πολλοί καλλιτέχνες μεγαλύτερης ηλικίας με σύνηθες ιατρικό ανακοινωθέν τις αυτοκτονίες (Chris Cornell, 2017) ή την υπερβολική δόση ουσιών (Prince, 2016).

Τι συμβαίνει λοιπόν; Πρόωροι θάνατοι, αυτοκτονίες, χρήση ουσιών, χρόνιες ψυχικές διαταραχές. Μήπως είναι βαρύ το τίμημα της δόξας, της φήμης, του πλούτου;

Και αν από την μια για κάποιους "μεγάλους" καλλιτέχνες το στοίχημα είναι να μπορέσουν να διαχειριστούν όλο αυτό το γλυκό "βάρος", από την άλλη έχουμε όλους τους καλλιτέχνες που πρέπει να διαχειριστούν τη συχνή ματαίωση, τη μόνιμη ανασφάλεια - προσωπική και καλλιτεχνική - και πολλά άλλα θέματα που προκύπτουν στη διάρκεια της πορείας τους!!

Η κοινωνία και ο κόσμος γενικότερα βλέπει δυστυχώς μόνο τη βιτρίνα, έχει υψηλές προσδοκίες και απαιτήσεις από τα "αστέρια" που έχει αναδείξει και η καλλιτεχνική βιομηχανία βλέπει μόνο το κέρδος πίσω από τον καλλιτέχνη.

Ο άνθρωπος καλλιτέχνης έχει από τη φύση του ιδιαίτερες ευαισθησίες και την τάση να δημιουργεί. Είναι ένας τεράστιος δέκτης ερεθισμάτων από τα πάντα γύρω του - ερεθίσματα θετικά και αρνητικά. Και ανάλογα με τη διαχείριση αυτών των ερεθισμάτων μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπέροχο από τη μια και από την άλλη μπορεί να "πνιγεί" από αυτά.

Το αν θα πνίξεις το συναίσθημα στο αλκοόλ ή θα το μετατρέψεις σε νότες ή μια υπέροχη ερμηνεία πολλές φορές κρίνεται σε λεπτομέρειες.  Και οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν την διαφορά…

Το Club 27 είναι το τρανό παράδειγμα της ανάγκης που υπάρχει διαχρονικά, να υπάρχουν τα κατάλληλα πλαίσια που θα δρουν υποστηρικτικά, προληπτικά ή και παρεμβατικά προς τον άνθρωπο καλλιτέχνη και τα θέματα που διαχειρίζεται!!

Και μιλώντας για υποστηρικτικά πλαίσια υπάρχει ένα τεράστιο κενό, και όχι μόνο στην χώρα μας. Με λίγες εξαιρέσεις, σε χώρες όπου η μουσική βιομηχανία επενδύει στους καλλιτέχνες και βγάζει εκατομμύρια από αυτούς - οπότε είναι προς όφελος των εταιριών να έχουν έναν υγιή, ισορροπημένο και "αποδοτικό" καλλιτέχνη, και άρα να "φροντίσουν" για αυτόν - εκεί υπάρχει "ενδιαφέρον".

Κλασσικό παράδειγμα το γνωστό group Metallica, όπου όταν κάποια στιγμή βρέθηκε μία ανάσα από την διάλυση - μετά την οριστική αποχώρηση ενός μέλους, την φυγή ενός άλλου για απεξάρτηση και γενικά την κούραση και την φθορά - η εταιρία τους έφερε σε επαφή με έναν ιδιώτη θεραπευτή-Coach (Phil Towle).

Η μακροχρόνια παρέμβασή του υπήρξε καταλυτική, ώστε το συγκρότημα να συνεχίσει την πορεία του έως και σήμερα!!

Αν εξαιρέσουμε, λοιπόν, κάποιους προνομιούχους καλλιτέχνες, με όλους τους υπόλοιπους τί γίνεται θα πει κανείς; Τις περισσότερες φορές από ελάχιστα έως τίποτα είναι η απάντηση και το κενό αυτό μας προκαλεί και προσκαλεί να βρούμε λύσεις!!

Γιατί η μεγάλη αλήθεια είναι πως τη στιγμή που σβήνουν οι προβολείς, το σκοτάδι που ακολουθεί καμιά φορά είναι ιδιαίτερα βαθύ, και εκεί χρειάζεται ένας φάρος … της ελπίδας, της σιγουριάς, της ασφάλειας!!

 

Σωτήρης Χιλλ - Ψυχολόγος
Αναγνώστης του Macroskopio

Διαβάστε Σχετικά…